Eenzame uitvaart #292, gedicht

*

Wie lang buiten heeft gespeeld
Komt thuis met lekker veel trek

Daarom is er Unox bruine bonensoep
Om vaak en vlug te geven

Als heerlijk begin van de warme maaltijd
Of als verrassing tussendoor

Er zijn zoveel momenten waarop
klein en groot voor deze soep te vinden zijn

Het bord waarin je staarde
werd een plas die je overvloog

Je landde in een glimmend leven
dat nooit helemaal het jouwe werd

Je acteerde zo goed
Iedereen dacht dat jij het was

Wie lang buiten heeft gespeeld
Komt thuis met lekker veel trek

Joris van Casteren.

5 gedachten over “Eenzame uitvaart #292, gedicht”

  1. Het was een hele mooie en waardige dienst. Dank voor je medemenslievendheid en persoonlijke gedicht.

Reacties zijn gesloten.